ouvragé

adjetivoverbo

Descomposición silábica

ouvragé

participio pasado adjetivado de ouvrager.

Definición

Ver también

ouvrageons (v.) ouvragez (v.) ouvragent (v.) ouvrageais (v.) ouvrageait (v.) ouvragions (v.) ouvrageaient (v.) ouvrageai (v.) ouvrageas (v.) ouvragea (v.) ouvrageâmes (v.) ouvrageâtes (v.) ouvragèrent (v.) ouvrageras (v.) ouvragera (v.) ouvragerons (v.) ouvragerez (v.) ouvrageront (v.) ouvrageasse (v.) ouvrageasses (v.)