auneursubstantivo comumsubstantivo comumDecomposição silábicaauneurEtimologiaexpandirvoir auner (xiiie siècle) et li corratier ne porront estre marcheant ne auneeur, ne auneeur ne pourront estre marcheant ne corratier. (liv. des mét. 392)Definição1. Officier préposé autrefois à l'inspection de l'aunage.expandirPluralauneursVer tambémaunage (sc.) aune (sc.) auner (v.) auneur (sc.)